Author Archives: Gold

หากจะดูจากพื้นที่บนบกกว่า 2 ล้านตารางกิโลเมตร ในทะเลอีกหลายล้านตารางกิโลเมตร และจำนวนประชากรกว่า 240 ล้านคนแล้ว ก็ถือได้ว่าสาธารณรัฐอินโดนีเซีย หรือประเทศอินโดนีเซีย น่าจะเป็นพี่ใหญ่ของประชาคมอาเซียน อินโดนีเซียมีการทำเหมืองทองคำมากมายจนติดอยู่ใน 10 อันดับแรกของประเทศที่มีการผลิตทองคำให้ตลาดโลก โดยมีการผลิตทองคำเฉลี่ยกว่า 100 ตันต่อปี ซึ่งบางปีมีการผลิตสูงสุดเกือบ 200 ตัน และต่ำสุดมีเพียงประมาณ 7 ตัน ส่วนการถือครองทองคำในประเทศอย่างเป็นทางการมีเพียง 78.1 ตัน ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 40 ของโลกตามรายงานของ World Gold Council ในเดือนพฤษภาคม 2558 ซึ่งน้อยกว่าประเทศไทยกว่าเท่าตัว (ประเทศไทยถือครองทองคำ 152.4 ตัน อยู่ในอันดับที่ 26 ของโลก) การผลิตทองคำจากเหมืองในอินโดนีเซียมีส่วนแบ่งประมาณ 4% ของการผลิตทองคำในตลาดโลก ซึ่งส่วนมากก็มาจากเหมืองใหญ่อันดับหนึ่งของโลก คือ Grasberg mine ในจังหวัดปาปัว (Papua) ทางตะวันออกของประเทศ นอกจากนี้ยังมีบริษัทยักษ์ใหญ่ จากต่างประเทศที่ไปลงทุนทำเหมืองทองคำในอินโดนีเซีย เช่น Freeport McMoran

สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ หรือประเทศพม่า ถือเป็นอีกหนึ่งประเทศที่ถูกจับตามากที่สุดในกลุ่มเออีซี เพราะพื้นที่มีขนาดใหญ่กว่าประเทศไทยประมาณ 1.3 เท่า แต่มีประชากรน้อยกว่า และที่สำคัญมีทรัพยากรทางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นป่าไม้ แร่ธาตุ ประกอบกับรัฐบาลทหารที่ได้ปกครองประเทศอย่างเข้มงวดมาอย่างยาวนาน ได้ผ่อนคลายนโยบายในหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องการปกครองและการค้า เพื่อต้องการนำประเทศไปสู่ระบบเศรษฐกิจการค้าเสรี โดยอนุญาตให้เอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการผลิตและการจัดการ ส่งเสริมให้มีการค้าและการลงทุนจากต่างประเทศ พื้นฐานโครงสร้างทางเศรษฐกิจของประเทศ ทั้งเรื่องของเกษตรกรรม เหมืองแร่ (เช่น หิน สังกะสี ดีบุก ทองแดง และ ทองคำ เป็นต้น) ป่าไม้ และอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม การทำการค้าในพม่ายังมีข้อจำกัดค่อนข้างมาก เนื่องจากมีสินค้าหลายรายการที่ห้ามมิให้เอกชนนำเข้าหรือส่งออก ยกเว้นรัฐบาลหรือรัฐวิสาหกิจเท่านั้นที่สามารถทำได้ ซึ่งทองคำ และอัญมณีก็อยู่ในกลุ่มสินค้าต้องห้ามด้วย นอกจากนั้น รัฐบาลทหารยังเป็นผู้ผูกขาดระบบการค้า การลงทุน การธนาคาร ทำให้ผู้ที่จะทำธุรกิจนำเข้า-ส่งออกสินค้าจะต้องยื่นขอจดทะเบียนที่กรมการค้า กระทรวงพาณิชย์ และจำกัดวงเงินเปิด L/C ของผู้นำเข้า ไม่เกิน US$ 50,000 ต่อเดือน โดยที่ผู้นำเข้าต้องเปิดบัญชีเงินฝากสกุลเงินต่างประเทศ ที่ Myanmar Investment and Commercial Bank

ในปีนี้เรื่องของการเปิดประชาคมอาเซียน หรือ ASEAN Economic Community ซึ่งประกอบไปด้วยประเทศในกลุ่มเอเชียตะวัน ออกเฉียงใต้ 10 ประเทศ คือ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ เวียดนาม กัมพูชา ลาว พม่า และไทย ได้ถูกจับตามากเรื่องหนึ่ง เพราะจะมีผลตั้งแต่ต้นปีหน้าเป็นต้นไป และคาดว่าการเปิดประชาคมอาเซียนจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในหลายภาคส่วน หากจะย้อนไปดูถึงเป้าหมายของการรวมตัวกันของประเทศสมาชิกอาเซียน ซึ่งมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน คือ “การสร้างประชาคมอาเซียนที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันสูง มีกฎเกณฑ์กติกาที่ชัดเจน และมีประชาชนเป็นศูนย์กลาง” การเป็นประชาคมอาเซียน คือ การทำให้ประเทศสมาชิกอาเซียนเป็น “ครอบครัวเดียวกัน” ที่มีความแข็งแกร่งและมีภูมิต้านทานที่ดี โดยสมาชิกในครอบครัวมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดี ปลอดภัย และสามารถค้าขายได้อย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น ประชาคมอาเซียน ประกอบด้วย 3 เสาหลัก (Pillar) คือ ประชาคมการเมือง และความมั่นคงอาเซียน ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน และประชาคมสังคม วัฒนธรรมอาเซียน แต่เสาหลักเรื่องของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ Asean Economic Community หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อ AEC

ตามที่ สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค หรือ สคบ. ได้ออกประกาศฉบับที่ 6 (พ.ศ.2544) เรื่อง ให้ทองรูปพรรณเป็นสินค้าควบคุมฉลาก และประกาศฉบับที่ 13 (พ.ศ.2546) เรื่อง ให้ทองรูปพรรณเป็นสินค้าควบคุมฉลาก (ฉบับที่ 2) ซึ่งผู้ประกอบธุรกิจร้านทองจะต้องจัดทำฉลากสินค้าให้ถูกต้องตามกฎหมาย ขอสรุปง่ายๆ แบ่งเป็น 3 ส่วน ดังนี้ ป้ายชื่อร้านและที่อยู่ฯ ร้านทองต้องติดป้ายชื่อร้านและที่อยู่ของร้านผู้ขาย, ชื่อและที่อยู่ของผู้ผลิต โดยติดไว้ที่หน้าร้าน หรือภายในร้าน ในตำแหน่งที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ราคาทองประจำวัน ร้านทองต้องติดป้ายแสดงราคาทองคำแท่งขายออกและรับซื้อคืน ตามประกาศสมาคมค้าทองคำ รวมถึงราคารับซื้อคืนทองรูปพรรณในวันนั้น ๆ ด้วย โดยติดไว้ที่หน้าร้านหรือภายในร้านในตำแหน่งที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ป้ายฉลากสินค้าที่ถาดทอง ประกอบด้วย ชื่อประเภทหรือชนิดของสินค้า เช่น สร้อยคอ สร้อยข้อมือ แหวน ต่างหู,  น้ำหนักทองรูปพรรณ โดยระบุหน่วยเป็นกรัม (1 บาท จะหนัก 15.16 กรัม) , ปริมาณความบริสุทธิ์ของทองรูปพรรณ และเปอร์เซ็นต์หลังหลอม, ราคาค่าแรงหรือค่ากำเหน็จ ซึ่งสามารถกำหนดเป็นช่วงราคาได้ แต่ไม่ควรกว้างจนเกินไป สำหรับบทกำหนดโทษ กรณีไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย หรือมีการฝ่าฝืน ที่มา : จุลสาร ฉบับเดือนมกราคม

สวัสดีครับท่านสมาชิกฯ หลายท่านอาจเคยมีคำถามที่ว่า “เจอทองปลอมแล้วต้องทำอย่างไร?” ดังนั้น วารสารฉบับนี้ ผมจึงขอนำเสนอขั้นตอนการเตรียมตัวในการแจ้งความดำเนินคดีทองปลอม เพื่อเป็นประโยชน์ กับท่านสมาชิกฯ โดยมีขั้นตอนดังนี้ครับ ส่วนแรก พนักงานสอบสวนจะสอบถามเกี่ยวกับประวัติ รวมถึงวัตถุประสงค์ หรือวิธีการในการประกอบ กิจการของผู้เสียหาย เช่น นายหรือบริษัท.. ..ประกอบกิจการค้าขายทองคำ รวมถึงการรับซื้อหรือขายฝากทองคำทั้งทองคำแท่งและทองรูปพรรณ มาเป็นเวลา…….ปีส่วนที่สอง จะถามถึงเกิดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คือ วัน เดือน ปี และเวลาที่เกิดเหตุ เช่น วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 เวลา.. นาฬิกา นาย.. ตราของร้าน น้ำหนัก ได้นำสร้อยคอ ลาย… …กรัม จํานวน……เส้น มาขายฝาก ในราคา โดยยืนยันว่าเป็นสร้อยคอทองคำแท้ ซึ่งทางร้าน (ผู้เสียหาย) โดย นาย… ของร้านได้ตรวจสอบเบื้องต้นด้วยวิธี ยี่ห้อหรือพนักงาน ซึ่งเชื่อได้ว่าเป็นทองคำแท้ ประกอบกับบริเวณตะขอซึ่งเป็นตรายี่ห้อที่น่าเชื่อถือของสร้อยคอดังกล่าว มีการประทับตราหรือยี่ห้อของร้าน (ขายส่ง).. ถึงแหล่งผลิตทองคำในวงการซื้อขายทองคำ ทำให้ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นทองคำแท้ ผู้เสียหายจึงได้

หนึ่งในร้านทองที่ทำการค้ามามากกว่า 110 ปี มีประวัติและมีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน ที่สำคัญผลงานของที่นี่มีเอกลักษณ์ และเป็นที่ยอมรับจากบรรดาผู้ที่ชื่นชอบความสวยงามของเครื่องประดับทองคำนั่นก็คือ ร้าน “ต้นมะขาม ช่างทอง” แห่งตลาดศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง ร้าน “ต้นมะขามช่างทอง” เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2443 โดยนายฉึ่น กี้ด หยี่ ได้มาเริ่มตั้งร้านทองเล็กๆ ใต้ต้นมะขามใหญ่ ณ ริมฝั่งแม่น้ำน้อย โดยสินค้าที่วางจำหน่าย สร้างสรรค์ฝีมือด้วย ทอง นาก เงิน ด้วยเครื่องมือน้อยชิ้น เรียบง่าย จนมีชื่อเสียงไปทั่วในชื่อของช่างทองโคนมะขาม จากนั้นทุกอย่างได้พัฒนามาเรื่อยๆ และได้ส่งต่อความรู้และประสบการณ์ในการทำทอง จากรุ่นสู่รุ่น จนทำให้ผลงานเป็นที่ยอมรับ ด้วยผลงานที่มีเอกลักษณ์ ตั้งแต่การหลอม ตี ดึง ร้อย เชื่อมข้อ ออกแบบลายสลัก ขัดเงา จนทำให้ขณะนี้ “ต้นมะขามช่างทอง” ก็ได้ก้าวย่างมา ถึงรุ่นที่ 4 แล้ว นางฟองจันทร์ วัฒนธาดา ประธานร้าน “ต้นมะขามช่างทอง” กล่าวถึงบรรยากาศการค้าพื้นที่ริมแม่น้ำน้อยบริเวณตลาดศาลเจ้าโรงทองว่า

ไฟกองน้อยๆ ในใจของผมเริ่มคุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้งก็เพียงเพราะผมได้อ่านหนังสือเรื่อง “เงินทองกองอยู่ทั่วไป” ของนวพร เรืองสกุล ที่ได้พยายามประดิดประดอยเนื้อหามาจากนิทานชาดกในพระไตรปิฎก เป็นไปในเชิงแง่คิดและตัวอย่างการสร้างงาน สร้างเงิน และสร้างตน โดยได้รับการสนับสนุนการจัดพิมพ์โดยมูลนิธิกองทุนพัฒนาระบบตลาดทุน ก็ด้วยเพราะประโยคเด็ด “คนมีปัญญาเฉลียวฉลาดย่อมตั้งตนได้ด้วยทุนแม้น้อยดุจคนก่อไฟน้อยๆ ให้เป็นกองใหญ่ฉะนั้น” ประโยคเดียวที่สะกดให้ผมตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบลงได้ภายในระยะเวลาเพียงงีบหนึ่งก็ถึงแล้ว เรื่องราวของบุรุษผู้ยากจนข้นแค้นผู้หนึ่ง สร้างตนจนเป็นเศรษฐีประจำพระนคร นามว่า “มุสิกเศรษฐี” เพียงเพราะหนูตายตัวเดียว… วันหนึ่งขณะเขากำลังเก็บกวาดใบไม้อยู่บริเวณถนนหลวงหน้าบ้านจุลลกะเศรษฐี เขาได้ยินเสียง เศรษฐีเปรยว่า “คนมีปัญญาย่อมใช้หนูตัวนี้ให้เป็นประโยชน์เลี้ยงลูกเมียและประกอบการงาน” เขาฉุกคิด ได้เมื่อเห็นหนูตายตัวหนึ่งตรงบริเวณนั้นพอดี เขาตั้งใจนำหนูตัวนั้นไปขายที่ตลาด พราหมณ์ผู้หนึ่งได้ขอซื้อหนูเพื่อนำไปเป็นอาหารให้แมว ได้เงินมา “กากณึกหนึ่ง” การเที่ยวเสาะแสวงหาเศษสิ่งของเพื่อนำมาขายนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะจีรังยั่งยืน ความคิดใหม่โลดแล่นขึ้น เมื่อบุรุษหนุ่มสังเกตเห็นคนเก็บดอกไม้ออกจากเมืองไปแต่ก่อนตะวันขึ้นเพื่อไปเก็บดอกไม้ในป่า แล้วเดินกลับเข้าเมืองมาด้วยความอิดโรย “ถ้ามีใครหาน้ำให้พวกเขาดื่มสักหน่อยก็คงเป็นที่น่าพอใจนัก” เขาจึงนำเงิน “กากณึกหนึ่ง” นั้นไปซื้องบอ้อย หาหม้อใบหนึ่งมาตักน้ำแล้วไปอยู่ตรงบริเวณทางเดินที่คนเก็บดอกไม้เดินผ่านเป็นประจำ เขาบริการคนเก็บดอกไม้ด้วยชิ้นงบอ้อยคนละหน่อย และให้ดื่มน้ำหนึ่งซองมือ เพื่อแลกกับดอกไม้คนละหนึ่งกำมือที่พอรวมกันแล้วมากพอที่จะทำให้เขากลายเป็นคนส่งดอกไม้ไปโดยปริยาย เขาทำเช่นนี้อยู่หลายเดือนจนเขารวบรวมเงินได้ “8 กหาปณะ” พายุฝนที่กระหน่ำได้หอบกิ่งไม้และใบไม้ตกเกลื่อนกลาดในพระราชอุทยาน นำความกังวลใจมาสู่คนเฝ้าสวนยิ่งนัก เพราะยังไม่สามารถที่จะจัดการกับพระราชอุทยานเพื่อรับเสด็จได้เลย บุรุษหนุ่มขานอาสาเก็บกวาดพระราชอุทยานให้โดยมีข้อแม้ว่าเศษกิ่งไม้เหล่านั้นต้องตกเป็นของเขา คนเฝ้าสวน ยินดียกให้โดยหารู้ไม่ว่าเศษกิ่งไม้เหล่านั้นกลายเป็นทรัพย์สินมีค่าถึง “16 กหาปณะ” พร้อมกับภาชนะฝีมือประณีต 5 อย่าง

พิพิธภัณฑ์ที่จะพาไปเยี่ยมชมถือว่ามีความน่าสนใจ แม้จะไม่ใหญ่โตอลังการมากมาย แต่โดยภาพรวมมีการจัดแสดงที่น่าชม โดยเฉพาะห้องที่โชว์เครื่องทองคำที่พบในกรุพระปรางค์ วัดราชบูรณะ พิพิธภัณฑ์ที่พูดถึงก็คือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จุดเด่นของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ นอกจากจะเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติแห่งแรกของไทยที่มีรูปแบบการจัดแสดงแบบใหม่ คือนำโบราณวัตถุและศิลปะโบราณวัตถุที่พบในประเทศไทย ตั้งแต่สมัยทวารวดี ศรีวิชัย ลพบุรี เชียงแสน สุโขทัย อู่ทอง อยุธยา รัตนโกสินทร์ มาจัดแสดงในจำนวนไม่มากจนเกินไป พร้อมเทคโนโลยี QR Code มาคอยบอกเล่าข้อมูล ทำให้การนำเสนอดูน่าสนใจ โดยการจัดแสดงจะมีทั้งหมด 3 อาคาร สำหรับไฮไลท์ของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ จะอยู่ในอาคารแรกที่ชื่ออาคารเจ้าสามพระยา ในชั้น 2 จะมีห้องจัดแสดงชื่อห้องวัดราชบูรณะ เป็นที่จัดแสดงโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่พบในกรุพระปรางค์วัดราชบูรณะ โดยเฉพาะเครื่องทอง อาทิ พระพิมพ์ทองคำ และเครื่องราชูปโภคทองคำ ทองกร พาหุรัตน์ ทับทรวง เครื่องประดับเศียรสำหรับชายและหญิง รวมถึงเครื่องทองอีกมากมาย สำหรับโบราณวัตถุชิ้นสำคัญ คือ พระแสงขรรค์ชัยศรี เครื่องราชกกุธภัณฑ์จำลอง พระปรางค์ทองคำและเจดีย์ทองคำที่ได้จากการขุดค้นทางโบราณคดีในกรุ ซึ่งสิ่งของเหล่านี้ล้วนแต่แสดงความรุ่งเรืองของกรุงศรีอยุธยาในอดีต สำหรับห้องที่จัดแสดงเครื่องทองเหล่านี้ แม้จะไม่กว้างขวางมากนัก แต่หากจะพิจารณาถึงความงดงามและศิลปะต่างๆ ที่ถูกนำมาใช้ในการประดิษฐ์ของแต่ละชิ้นอย่างละเอียดแล้ว ก็ต้องใช้เวลานานอยู่อักโข ทั้งนี้